Hoe een vriendschap tot een gezamenlijke hobby kan leiden.

Toen ik 12 jaar geleden kwam te wonen op mijn huidige adres, in een mooie flat in Lewenborg, had ik nooit verwacht dat ik daar mijn vriendin zou leren kennen en dat wij ook nog een gezamenlijke hobby zouden gaan krijgen namelijk het hardlopen.

Net wat ik al aangaf dat was 12 jaar geleden dat ik ging wonen in Lewenborg. Een wijk waar iedereen zijn eigen mening over had. Ik durfde de gok wel aan. Ik ben gaan wonen in een appartement waarin een huishouden met 2 kinderen makkelijk zou kunnen wonen maar dat gebeurde niet want ik kocht dit appartement en aangezien ik alleen was, had ik toen een “kasteel” van een woning.

In onze flat hebben een hele actieve vereniging van eigenaren, die ook klusdagen organiseert om op die manier de kosten wat in de hand te houden. Tijdens deze klus zaterdagen kwam ik Karolien heel vaak tegen, zij is namelijk heel actief in het klussen. Ik had toen nog een relatie en de contacten die Karolien en ik toen hadden waren de contacten als buren en medebewoner van de flat. We groetten elkaar in het voorbijgaan en tijdens de klus zaterdagen werd er iets meer gepraat.

Twee jaar geleden, ik had besloten om mijn vorige relatie te verbreken, kwam ik Karolien tegen op de galerij in de flat. Ik was op weg om wat boodschappen te gaan doen en Karolien kwam net terug. We raakten aan de praat op de galerij en dat heeft zeker een drie kwartier mogen duren. Aangezien ik iets op tijd stond brak ik ons gesprek af en zei aan Karolien, dat wij onder het genot van een kopje koffie, eens, wat meer tijd zouden hebben om te praten.

Zo gezegd zo gedaan want Karolien liet er geen gras over groeien en diezelfde avond rond koffietijd ging bij mij de voordeurbel en jullie raden het al, toen ik open deed stond Karolien daar en zei: ”Ik kom koffie drinken”.

Dat eerste kopje koffie was de start van onze relatie want Karolien had min of meer al 10 jaar gehoopt en zitten wachten dat zij met mij eens koffie mocht drinken. Natuurlijk was het na die ene kop koffie niet gelijk beklonken maar het is wel de start van onze relatie geworden. Er zijn nog verscheidene kopjes gedronken en vele etentjes geweest. Maar ik ben blij dat het zo gelopen is.

Karolien is een heel sportief type. Voordat wij bij elkaar kwamen was zij al heel actief met bodypump en alles wat daar maar mee te maken heeft. Zij was dus meer het type van de sportschool. Aangezien zij van mij wist dat ik aan hardlopen deed en bij loopgroep gRunn zat, en zij ook eigenlijk wel wat aan haar loopconditie wilde doen, is zij een keer meegegaan naar de loopgroep. Ook hier was het na een tweetal keren te hebben meegetraind gelijk raak. Zij besloot ook lid te worden van de gezelligste loopgroep van Groningen. Dus met haar overige sportactiviteiten erbij genomen, heeft zij nu een hele sportieve week. Men zegt dan wel, dat wanneer zowel vriend als vriendin iets gezamenlijk doen de lol er wel eens af zou kunnen gaan omdat je alles al samen doet. Ik ga dit ontkennen!! Het is zelfs heel leuk om dit samen te doen. Maar omdat je in een groep bent, ben je toch met je eigen ding bezig en op je eigen niveau.

We hebben het afgelopen jaar voor het eerst, samen, het Ameland weekend mogen meemaken. Je bent in een gezellig grote groep en je blijft niet om elkaar heen draaien. Ook daarin geef je elkaar de vrijheid. Dus als vriend en vriendin samen bij een loopgroep gaat zeker goed.

Om even terug te komen op dat mooie weekend op Ameland, wat een gezelligheid en wat goed georganiseerd. Op vrijdagmiddag zorgen dat je op tijd op de boot bent, zodat je maximaal kunt gaan genieten van je weekend. Het heeft wat voeten in de aarde gehad maar we hebben het gehaald mede omdat de boot later vertrok in verband met de weersomstandigheden.

Op het mooie Ameland aangekomen bleek dat wij met een nog grotere groep van onze loopgroep op de boot zaten. Maar dat maakte de busreis nog te leuker. We waren duidelijk hoorbaar aanwezig, laat ik het zo maar zeggen.

Aangekomen bij de ingang van Klein vaarwater, moesten wij nog een aardig stukje lopen. Op een of andere manier kreeg ik het gevoel, dat iedereen snel zijn slaapplek wilde gaan veilig stellen. In, naar wat later bleek te zijn ons huisje voor de avonduren, was het welkomst comité al aanwezig.

Ons weekend kon beginnen.

We hebben die avond nog even een verjaardag gevierd, de jarige Karolien was een beetje overdonderd, en er werd ook nog voor haar gezongen. Na een gezellige avond, die een ieder op zijn/haar manier kon invullen begon het rond middernacht rustig te worden. Ik weet niet of iedereen al onder de dekens lag maar in ons huisje was het in ieder geval wel rustig.

De volgende ochtend rond het ontbijt, kwam de hele groep weer samen, om ook echt samen te ontbijten. Reuze gezellig! Er was al een aantal vroeg opstaanders geweest die de tafels al hadden gedekt. Toen iedereen aanwezig was konden we heerlijk ontbijten. Het gaf mij het gevoel van een jeugdherberg waar je iedereen hoort praten en waar aan elkaar gevraagd word om de broodbeleg door te geven. Na het ontbijt werd er eerst weer afgeruimd en de afwasmachine gevuld. Ja met zo’n grote groep moet je zeker afwassen omdat je anders voor de volgende maaltijd geen servies meer hebt.

Het was natuurlijk ook de dag van de Adventure run en dus ging een ieder na het ontbijt in alle rust zich voorbereiden voor de run. Rond 11 uur ging de gehele groep in marscolonne richting het startpunt oftewel de verzamelplaats, Hotel restaurant de Jong, in het centrum. Aangezien de groep al meerdere keren op het eiland is geweest en men gewend was om een hoek van de zalen van het restaurant de Jong op te eisen, gebeurde dit nu ook weer. Tafels werden verplaatst, mensen werden weggekeken en zo kreeg loopgroep gRunn zijn eigen “clubhoekje”. De bediening was blij met ons, ze werden ook gelijk een beetje gek, want wanneer er zo’n groep binnenkomt, dan wil men ook wat te drinken. Het was een drukte van belang maar een ieder kreeg wat hij/zij besteld had.  

Een ieder die zich voor de diverse loopjes had opgegeven, maakte zich ruim van tevoren gereed om toch vooral niet telaat aan de start te staan. En nu kan ik alle loopjes wel individueel gaan benoemen, maar volgens mij heeft een ieder zijn/haar afstand volbracht en ook nog met veel plezier. Natuurlijk ik weet het, het weer had beter gekund, maar daar hebben wij gelukkig in Nederland geen invloed op.

Nadat alle lopers weer terug waren van hun eilandverkenning, werd er nog gezellig nagezeten bij de Jong. Dit allemaal onder genot van een hapje en een drankje. Omstreeks zes uur, het kan ook iets later zijn geweest, zijn wij, we hadden er nog geen genoeg van, weer gezellig teruggelopen richting Klein Vaarwater. Na onze aankomst op Klein Vaarwater was het lekker douchen en aansluitend heerlijk eten.

Zoals het ook gebruikelijk is werd er die avond ook weer intensief gebruik gemaakt van het huisje met zwembad, sauna en bubbelbad.

Ik heb diverse bommetjes in het zwembad gezien, bij de een viel die wat beter uit dan bij de ander, maar het waren wel bommetjes die aardige deining veroorzaakten. Het bubbelbad was maximaal gevuld en zelfs de sauna bleek te klein te zijn. Maar met een beetje inschuiven kon er altijd nog wel weer eentje bij.

Het bleef nog gezellig tot in de kleine uurtjes.

Ik kan mij na dit weekend best voorstellen dat er een wachtlijst is voor zo’n weekend. Wie wil dit nu niet meemaken, iedereen toch??

O ja Annekien, volgende keer wel de stekker van de kassa’s in het stopcontact laten zitten hoor!

Ik kijk terug op een voor ons geslaagd weekend waarin weer heel duidelijk te zien is, wat of gezelligheid binnen een loopgroep inhoudt.

Wij hopen nog heel lang lid te mogen blijven van loopgroep gRunn en als mijn werk het toe gaat laten dit jaar, wil ik graag weer mee.

Groetjes Willem en Karolien

Willem van D. 14.01.2018