Zondag 4-2-2018, MidwinterMarathon van Apeldoorn:

Op een winderige, half-zonnige vrieskoude winterdag is het dan zover: goed voorbereid, midden in de training voor de marathon van Hamburg, zoekend naar het peil waar de conditie staat, strevend naar een PR, zomaar voor de beleving, maar allemaal liefhebbers van deze prachtige natuur:

Om 7:45 staan er een 18 tal lopers klaar om gezamenlijk af te reizen naar Apeldoorn.

Jan heeft, zoals vaker, de zaakjes goed voorbereid: Twee busjes zijn er gehuurd, Peter en Jan hebben zich aangemeld als chauffeur en hebben zelfs een portofoon bij zich voor het noodzakelijke werkoverleg. Uiteraard heeft iedereen netjes bijgedragen in de zeer redelijke kosten.

Na een voorspoedige reis met nog even een sanitaire stop, de zenuwen eisen nu al hun tol, arriveren we op de aangewezen locatie. Luttelle meters van het parkeerterrein wacht ons al de pendelbus die ons vlot naar het theater Orpheus brengt waar er een vaste stek is voor onze loopgroep. Perfect, schoon, ruim, licht, dichtbij giga toiletblokken, koffie en thee voorhanden: een topplek om ons om te kleden en de tassen veilig achter te laten. En dat een 300 meter vanaf de start! Vlakbij blijkt de politie een tafel te hebben, Willem en Ebelien scoren daar een extra shirt.

Als eerste zijn om 11:15 diegenen aan start die vandaag gaan voor een mooie 10 EM. Eikina, Jeanine, Harm, Christien met haar trainer Ben en Nicole die samen met Andy gaat lopen. Ze worden hartelijk toegejuicht en veel succes en vooral plezier toegewenst.

Nog maar een x naar het toilet en dan vertrekken ook de mensen voor de 25km naar buiten. Buiten is het goed fris, koud dus, en we zoeken maar snel de warmte op van medelopers in de diverse startvakken. Inlopen? Daar denkt niemand vandaag aan, te koud, de te lopen km’s al ver genoeg. De eerste paar km maar rustiger aan beginnen.

Start!

Wonderlijk genoeg komt het gigantische veld vrij snel in beweging en gaan we de startstreep over waar de elektronische tijdsregistratie de netto tijd gaat tellen.

Zelf verlies ik bruto maar ruim een minuut, dankzij de brede weg verloopt het allemaal vlot en soepel. De eerste km’s gaan langs brede wegen, met luxe, grote huizen. Diverse bandjes verhogen de sfeer, vooral de trommelaars worden gewaardeerd. Hun ritme werkt aanstekelijk! Overal staat er enthousiast publiek, ik spot ineens de Olympische volleyballer met goud: Bas van der Goor, die de lopers staat aan te moedigen. Ik roep naar hem, steek mijn hand hoog in de lucht en maak een sprongetje alsof ik serveer: een brede glimlach en een “boks” is zijn reactie. Daar kan ik wel even op voort!

Al snel gaat het buiten de bebouwing en verderop gaat het ook stijgen, eerst een lang stuk vals plat, dan serieus omhoog, dalend en maar weer stijgend. Zo voert het parcours langs prachtige stukken bos, hei en zandduintjes ons via Hoog Soeren naar Assel weer terug richting Apeldoorn. Goed verzorgde posten met lauwe thee, water,en zelfs plakjes banaan zijn er elke 6 km. Perfect! De provinciale weg terug naar de finish is geheel voor de lopers afgezet, nergens gevaar voor verkeer, ook zo goed geregeld dus. Nog een laatste fikse klim met stukken vals plat en na het laatste hoge punt is het een lange, lange afzink.

Zelf merk ik ineens dat ik na het 12 km punt bijna niet meer ben ingehaald en durf, nu ik weet dat er ons geen klimmen meer te wachten staat, de benen te laten rollen. Ik voel dat ik versnel, heb mijn ademhaling goed onder controle en voel de lach op mijn gezicht komen, dit valt te doen, laat maar gaan die benen!

Een 200 meter voor de finish zie ik een groene groep over de hekken aan de linker kant van de weg hangen: dat moeten die van ons zijn! Geconcentreerd waag ik me aan een eindsprintje, voor mij als diesel een hele uitdaging, maar deze aanmoedigingen doen me wat….

Na de finish krijg ik de medaille, wat te drinken en ga dan maar snel terug naar het theater, het is echt te koud om zo op de anderen te wachten, helaas. In het Orpheus wordt ik opgewacht door een zeer tevreden en contente Nicole en Andy, een teleurgestelde Christien en een frisse Harm en een blije Jeanine en Eikina.

 

Christien heeft haar doel van vandaag: het behalen van een PR jammer genoeg niet kunnen waarmaken. Daar waren de weersomstandigheden en het geaccidenteerde parcours ook niet voor geschikt hier. Zij moet zich even herpakken.

Nicole daarentegen is ontzettend opgelucht: ondanks de zeer matige en beperkte voorbereidingen hebben ze lekker gelopen!

Nicole Kort en buddy Andy Schroeder

Dan komen stuk voor stuk de andere 25 km lopers binnen: Willem met een brede glimlach en fris hoofd is uitermate tevreden, een hoofdschuddende Jan en Peter die het als goed pittig hebben ervaren, (later blijkt dat ze hun PR fors hebben verbeterd…)Gerald en Ebelien die samen lekker en bestendig hebben opgelopen en ook Jacqueline en Natascha die een perfecte tijd en inspanning hebben geleverd. Vooral die laatste twee verdienen een applaus; de mooie opbouw in km’s, tijd en energie, worden vandaag uitbetaald met een mooie veelbelovende tijd. Zo volharden, dan gaat het in Hamburg helemaal goed komen.

Kortom: eigenlijk zijn we blij en zeer tevreden met deze prachtige loop.

Net zo vlot en voorspoedig als de heenreis verloopt de terug reis naar Steenboksport waar we afscheid nemen van elkaar: tot een volgend weerzien!!

Op de trainingen, bij een loop, allemaal wel thuis: lekker douchen, goed eten en drinken en meer dan dank voor deze fijne dag samen.

Met nogmaals onze, mijn, hartelijke dank voor al het geregel en het vervoer!

Bea